• گلوکوم یا آب سیاه در غالب اوقات بیماری مزمنی است که در آن فشار بالای داخل چشم رشته های عصب بینایی را به مرور زمان از بین می برد.
  • عصب بینایی هر چشم از یک میلیون و دویست هزار رشته عصبی تشکیل شده است. تا زمانی که حدود نیمی از این رشته ها سالم هستند بیمار هیچگونه مشکلی در میدان بینایی احساس نمی کند. بنابراین در اوایل بیماری با وجودیکه ممکن است حتی بیماری پیشرفته باشد شخص متوجه آن نخواهد بود.
  • هدف اصلی از درمان گلوکوم کاهش فشار چشم به میزانی است که مانع از بین رفتن بیشتر رشته های عصب بینایی شود، و رشته های عصبی از بین رفته ، قابل برگشت و باز سازی نیستند.
  • نکته مهمی که بیماران باید همیشه بخاطر داشته باشند این است که درمان گلو کوم به هر روش دارویی ، لیزری و یا جراحی تاثیری در بهبود دید فرد نداشته و هدف اصلی درمان، حفظ دید باقیمانده بیمار میباشد.
  • جراحی گلو کوم به منظورحفظ دید باقیمانده و نه به منظور افزایش دید در زمانی که راههای دیگر دارویی و یا لیزری به اندازه کافی موثرنباشند انجام میگیرد.
  • موفقیت عمل جراحی بسته به نوع گلوکوم و وضعیت چشم از 50 تا 95% متفاوت است و ممکن است پس از جراحی نیاز به درمان دارویی ویا جراحی مجدد پیش آید.
  • پس از عمل جراحی گلوکوم امکان بروز یکسری عوارض وجود دارد. مهم ترین عوارض خونریزی سر عمل و عفونت بعد از جراحی است که ممکن است حتی به کاهش دید منجر شود ، ولی خوشبختانه احتمال بروز آنها بسیار کم است. گاهی ممکن است حتی چند روز پس از جراحی مشکلاتی پیش آید که نیاز باشد مجددا بیمار به اطاق عمل برده شده و اقداماتی دیگر صورت گیرد
  • بیمار قبل از عمل جراحی در صورت مصرف آسپرین ، پلاویکس یا دیگر داروهای رقیق کننده خون بایستی پزشک خود را مطلع نماید و با صلاحدید پزشک داخلی یا قلب از 3 تا 14 روز قبل از جراحی قطع گردد.